God(en) en klein pierke

God(en) en klein pierke (Vlaamse Kampioenschappen ‘12)

Ik had nooit gedacht dat ik exact 1 jaar later na deelname aan de Vlaamse Jeugd Kampioenschappen nu ook op de “grote” kampioenschappen zou staan. Bepaalde limieten zwemmen voor de Vlaamse is toch wel een leuk gevoel.  Zoals altijd was ik weer enorm zenuwachtig voor elke wedstrijd. Dit is niet ongewoon voor mij. Ik noem mezelf wel lachend “stresskip”, maar gezonde zenuwen zijn noodzakelijk om een goede wedstrijd te zwemmen.

Dit weekend was ik omringd door buitenlandse toppers. Ik heb rakelings gepasseerd langs  Laslo Cseh , Lotte Friis, Daniel Guerta, Janette Ottensen… en natuurlijk ook enkele Belgische toppers zoals Fanny Lecluse, Kimberly Buys, Francois Heersbrandt, en de gold-zwemmers Emmanuel Vanluchene en Jonas Coreelman,… Gewoon eventjes gezien, terwijl zij toch wel op Belgisch, Europees of wereldniveau zwemmen. Op zo’n moment moet je alleen maar genieten terwijl dit niet altijd mogelijk is. De zenuwen nemen het soms wel eens over van het genieten zelf. Daar werd ik af en toe aan herinnerd.

Tijdens het inzwemmen op vrijdagavond had ik al eventjes een “wauw” –moment. In dezelfde  baan waar ik zwom, zwommen enkele Britten die wel 2 koppen groter waren dan mezelf. Toch was ik blij dat ik als “klein pierke” al een momentje van het hele gebeuren had mogen proeven.

Zaterdag was de dag van de waarheid. Nu moet het gebeuren. De dag startte vroeg maar we probeerden zoveel mogelijk te rusten wanneer we maar konden. Mijn eerste wedstrijd: “50 RS” … in een tijd van 34.49, waarin ik zo’n 3tienden heb verbeterd. Dat is niet mis is voor mijn eerste Vlaamse wedstrijd.  Zo’n 30 minuten later werd ik terug in de oproepkamer verwacht. De “50 VS”, (mijn lievelingsstijl en afstand), ik tikte aan in de tijd van 28.95. Dit vond ik zelf een goede afsluiter van de dag. Ik had maar liefst 1seconde van mijn 50m badtijd afgedaan. Na een beetje loszwemmen en weer op adem komen, was het de beurt voor de finales met alle toppers. Dit was fantastisch om naar te kijken. Onderwaterfases, keerpunten, starten, hun uitduw… Allemaal elementen die ik al lerend kon bekijken. Dit was echt fantastisch! Gewoonlijk zie je deze toppers alleen maar op televisie (als het zwemmen al wordt uitgezonden...) en ik mocht hen bewonderen in levende lijve. Toch niets ongewoons. Op bepaalde ogenblikken wist ik gewoon niets meer te zeggen, omdat ik zo verwonderd was van hun snelheid en kracht in het water.

Zondag stond er nog 1 wedstrijd op het programma, namelijk de “100 VS”, de koninginnenafstand. Na lang (en zenuwachtig) te wachten in de oproepkamer (nadat er twee 1500’s werden afgewerkt) was het mijn beurt. Op voorhand hadden ze ons al zenuwachtig gemaakt door te zeggen dat ze ons gingen filmen voor Sporza. Dit gebeurde dan uiteindelijk niet omdat de VRT-crew ook hun middagpauze had. Dan de start! Ik was goed weg, maar na 75m viel ik zoals gewoonlijk weer een beetje stil. Weer te rap gestart… Toch had ik mijn tijd verbeterd met ongeveer 2 seconden en de klok gaf een tijd van 1.04.44, met natuurlijk weer veel technische foutjes. Dat zal een werkpunt worden voor de volgende trainingen!

Op naar de volgende wedstrijd(en)! Met dank aan Kris, Martijn en Bart.
Febe